Copy
Geen afbeeldingen? Check je email instellingen.
Of bekijk de nieuwsbrief online

Vorige keer schreven we over het mirakel van de warmtepomp. We waren blij te horen dat het gelukt was om dit lastige verhaal begrijpelijk uit te leggen. Dank voor jullie leuke reacties. Op TBH 11 is het ondertussen heerlijk warm, dag en nacht. Het verrast iedereen die binnenkomt. En dat is zeker merkbaar nu het glas is geplaatst. Wat een mijlpaal: ons pand eindelijk wind- en waterdicht!
 
We hebben herhaaldelijk met forse vertragingen te maken gehad. Zo lieten de heipalen 3,5 maand op zich wachten, arriveerde het gevelhout 8 weken te laat. En door productieproblemen bij onze Spaanse leverancier kwam ook het glas veel later dan verwacht. Toen het dan eindelijk op transport ging, startten de Gele Hesjes hun blokkades – en stond onze vrachtwagen vast op de snelweg richting Parijs…
 
Grote pech. Want wij wilden niets liever dan dat het plaatsen van het glas achter de rug was. Voor ons was dit by far het spannendste moment van de bouw. Zou het goed gaan? Je leest het verderop in deze Update!
 

Dat het bouwen van ons pand een uitdaging zou zijn, wisten we al vanaf onze eerste gesprekken over het ontwerp. Het lijkt misschien best simpel: een zwarte doos. Maar nergens in de realisatie kozen we zomaar voor standaard opties. Steeds lieten we ons leiden door functionaliteit én schoonheid. Ook als die oplossing meer tijd vroeg of veel duurder was. Waarom doen we dat toch?
 
In de eerste plaats omdat we geloven dat schoonheid zit in het detail. Een mooi ontwerp is één ding maar succes ontstaat bij de perfecte uitvoering ervan. Door die overtuiging laten we ons altijd leiden. In het werk voor onze klanten maar ook bij de bouw van ons eigen pand. Heel tastbaar is dit bij de kolommen – lees erover in Update #2. Maar je ziet het ook terug in ons besluit om de complete buitengevel op meubelniveau af te werken. Elke plank is uitgetekend en heeft een vaste lengte en positie. De buitenhoeken zijn notabene in verstek!
 
Daarnaast zijn we geïnspireerd door ontwerpers en architecten wiens werk laat zien dat het loont om niet voor de gemakkelijke weg te kiezen. Daarom zijn we groot fan van Frank Lloyd Wright. Hij was ervan overtuigd dat het wezenlijke belangrijke in een huis de kamers zijn en niet de vorm van de gevel. Als een gebouw van binnen goed was ingedeeld en aangepast aan de behoeften van de eigenaars zou het ook van buiten een aannemelijk uiterlijk vertonen. Dat lijkt niet revolutionair, maar dat was het wel. Wright werkte van binnen naar buiten en schoof daarmee de heersende ontwerpregels aan de kant.
 
Zijn visie helpt ons om keuzes te durven maken die niet voor de hand liggen. Zo hebben we de constructie van ons pand aangepast aan onze gebruikswensen – ook al was dit ingewikkelder en duurder. De kantoren voor Luc en Steve hebben ronde ramen. Op zich is dat al een bijzondere keuze, maar ze zitten ook nog eens op ongelijke hoogte. Steve kan zittend aan zijn tekentafel door het raam kijken. En Luc staand terwijl hij loopt te bellen. Het ziet er nog mooi uit ook!

Niets maakte ons zo zenuwachtig als de plaatsing van het glas. Nu het erin zit kunnen we erom lachen. Want eigenlijk alles aan het glas was ingewikkeld.
 
Aan de basis daarvan ligt onze grootste ontwerpwens: veel licht en ruimte en zo min mogelijk van de gebouwstructuur in beeld. Dus geen zware kozijnen - ons glas zit slechts aan de boven- en onderkant vast (zie details hierover in Update #4). Verder zijn de ramen op elke etage anders in de gevel gesitueerd. In de werkplaats loopt het glas precies tot het plafond. Het glas van de showroom lijnt juist weer exact met de vloer. Op de kantooretage ertussen zit het glas in het midden. Het is zo uitgerekend en in het werk gemaakt dat het allemaal precies moest gaan passen.
 
Maar zo’n hyper precieze detaillering, dat kan gemakkelijk mis gaan. Offertes voor het glasplaatsen vielen daardoor heel hoog uit. We moesten het zelf doen. Dat lijkt niet zo gek voor een bouwbedrijf, maar hiermee hadden we geen enkele ervaring. Elke ruit moest heel voorzichtig vanaf de dakrand en tussen steiger en gevel in, naar beneden geleid worden. Een kleine tik tegen het steigerstaal zou al genoeg zijn om het glas onherstelbaar te beschadigen.
 
En wat als er een fout zat in onze berekening? Of als het vloerveld per ongeluk een cm te hoog was gestort? Dan zou het glas niet passen. En wat dan? Deze vraag heeft ons echt zwaar op de maag gelegen. Want de consequenties waren groot: financieel en qua planning. Er was geen plan B. Het mocht alleen maar goed gaan. En dat is gelukt! Zie de foto’s hieronder. #supertrotsophetheleteam!
 
Het glas voor TBH 11 moest van zichzelf heel sterk zijn. Plus isolerend en zonwerend. En omdat de borstweringen niet hoog genoeg zijn, moest het óók doorval beveiligd zijn. Dit betekende dat we kostbaar gelaagd gehard glas moesten toepassen. Hier zie je twee ruiten, elk 45 mm dik. De rechter helft van de ruit is wat dikker en bestaat uit meerdere lagen glas met folies ertussen. Dit is de doorvalbeveiliging. Het linkerdeel is gewoon floatglas. Ertussen zit een 20 mm brede isolerende luchtspouw gevuld met Argon – een edelgas dat minder warmte geleidt dan lucht.
 
Die zaterdag 21 november was het steenkoud. Vroeg in de ochtend arriveerde de kraan. Een stoere Spieringskraan die zichzelf volautomatisch uitvouwt  - een wereldvermaard ontwerp van de Nederlandse ingenieur Spierings. Wij stonden met 14 man klaar om 23 grote zware ruiten te plaatsen. De grootste zijn gemaakt voor de werkplaats. Deze zijn ruim 3,5 x 2,5 meter en wegen 600 kilo. Het was spannend en nieuw. Maar we hadden een plan.
 
Kraan en glas stonden opgesteld aan de voorkant van het pand. Het grondteam maakte de pompzuiginstallatie vast aan het glas. Het was cruciaal dat de zuiger precies in het midden van de ruit geplaatst werd - anders zou de ruit scheef komen te hangen. En dan past ie niet tussen de steiger en de gevel.
 
Boven op het dak stond het dakteam klaar om het glas op te vangen en zo te manoeuvreren dat de plaat  tussen steiger en gevel naar beneden kon zakken. Op elke steigerverdieping stond een team mensen klaar om het glas in de smalle ruimte naar zijn plek te begeleiden. Het was soms zenuwslopend!
 
We hadden net de tweede ruit geplaatst en kregen er enige handigheid in. Het was 10.00 uur. Nog 21 ruiten te gaan. En toen hield de accu van de zuiginstallatie ermee op. Opladen hielp niet. De stress sloeg toe. Gelukkig hielp onze architect Frank Loer die dag een handje mee. Hij vond uit dat de accu van onze installatie dezelfde is als  die van een scootmobiel. En die was snel gehaald. We konden door!
 
Het zit erop! Met vereende krachten kregen we alle 23 ruiten er in één dag in.  De 24e ruit was in de fabriek al gescheurd en zou twee weken later geleverd worden.
 
We zijn dol op de industriële uitstraling van onze betonnen plafonds. Voor werkplaats en showroom vinden we dat de perfect keuze. Maar voor de kantooretage dachten we er toch wat anders over. Om wat meer rust te brengen besloten we het plafond te stuccen. De met zwart plastic ingepakte kolommen vinden we best cool – het blijft zitten tot na het latexen.
 
Toen het glas er in zat konden we eindelijk aan het interieur beginnen. Hier zijn we net gestart met de kastenwand op de kantooretage. Hij is grijs van binnen, maar hoe de buitenkant wordt – dat moeten we nog beslissen. Voor alles is een tijd.
 
Het gaat nu hard op TBH 11. Op dit moment wordt de lift geïnstalleerd. Daarover volgende keer meer! Groeten van Luc & Steve
Copyright © 13Speciaal 2018 All rights reserved.

Dit is een maandelijkse uitgave van
13Speciaal, Slotstraat 13b, 3062 PM Rotterdam
Meer weten over ons? Kijk op www.13speciaal.nl
Of neem contact op via info@13speciaal.nl of 010 – 4220333

Wil je iets wijzigen aan hoe je deze mail ontvangt?
Je kunt je voorkeuren hier wijzigen of je hier afmelden.

Het abonneebestand van onze nieuwsbrief wordt niet aan derden verstrekt. Uw email-adresgegevens verwerken wij via Mailchimp. Mailchimp is gevestigd in de Verenigde Staten en is gecertificeerd voor het EU-US Privacy Shield op grond waarvan gegevens veilig via haar verwerkt kunnen worden.